[ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΧΤΑ] -πρώτο μέρος-
Για τους περισσότερους, η Τρίτη 9-9-2003 ήταν μια μέρα σαν τις άλλες.
Για κάποιον όμως αυτή η μέρα ήταν ξεχωριστή.
Αυτή τη μέρα, ο 40χρονος Τόμας Έκμαν,
ευυπόληπτος οικογενειάρχης και αρχιτέκτονας,
φύτεψε μια σφαίρα στο κεφάλι του, στις 8:03 μμ,
με ένα περίστροφο ''Βάλτερ GSP'', που είχε αγοράσει επί τούτου.
- Βάλε τη ζώνη σου. - Καλά...
- Γιατί πέθανε; - Ήταν γέρικο.
Δεν μπορείς να πας πιο γρήγορα;
Γιατί; Κόκκινο είναι.
- Η μαμά θα θυμώσει, αν αργήσω. - Θα προλάβουμε.
- Θα 'ρθεις να με πάρεις μετά; - Μετά από τί;
- Όταν σχολάσω. - Όχι.
- Όπως πάντα. - Τί θες να πεις;
Θα μπορούσες να περάσεις για λίγο από το σπίτι της μαμάς.
- Μπαμπά, είσαι λυπημένος; - Όχι, γιατί να είμαι;
Φαίνεσαι λυπημένος, γιαυτό.
Όχι.
Είναι που πάω ταξίδι.
Υποθέτω.
- Μπορείς να πας πιο γρήγορα; - Μην γκρινιάζεις.
Γιατί πήρες τόσο γρήγορο αμάξι;
Τρέχω όσο με παίρνει. Θα είμαστε στην ώρα μας.
Γιατί δεν πήρες φτηνό αμάξι, αφού θες να οδηγείς αργά;
- Η μαμά λέει ότι πίνεις. - Έτσι λέει;
Και ότι σε έπιασε στα πράσα με άλλη γυναίκα.
- Δεν είναι αλήθεια. - Αυτό λέει.
Πήγα με πολλές γυναίκες. Πιο πολλές απ' όσες θα 'θελε κανείς.
Και πνιγόμουν στο ποτό, τύφλα στο μεθύσι όλη την ώρα.
Όπως τώρα;
Όχι, όχι τώρα.
Τί σημασία έχει; Έτσι κι αλλιώς, είσαι ο μπαμπάς μου.
- Η μαμά θα σου βρει νέο μπαμπά. - Όχι.
Πάω στοίχημα πως θα είναι και καλύτερος.
Η μαμά λέει ότι θα είσαι πάντα ο μπαμπάς μου, ακόμα κι αν γνωρίσει κάποιον άλλον.
Έχει γνωρίσει κανέναν;
- Το 'κανε ήδη; - Ναι, όπως έκανες και συ.
- Εσύ έχεις εκείνη τη χαζοβιόλα. - Νόμισα ότι τη συμπαθείς.
Στείλ' την στο διάολο, να γυρίσει πίσω η μαμά.
Έχει καινούργιο άντρα.
- Ποιός είναι; - Δεν κάνει να σου πω.
- Η μαμά είπε να μην σου πω. - Πες μου!
Η μαμά είπε όχι.
Τον ξέρω; Αυτό δεν σου απαγόρεψε να μου το πεις.
Από τί αρχίζει το όνομά του;
Από ''Γ''.
- Γιάκομπ. - Μην το πεις στη μαμά.
Υπόσχεσαι;
Δεν έχει σημασία, έτσι κι αλλιώς.
Δεν θέλω να είμαι μπαμπάς.
Δεν θα είμαι πια μπαμπάς, δεν θα είμαι από σήμερα και μετά.
- Πρέπει να είσαι! - Δεν ακούς τί σου λέω;
Δεν θέλω να είμαι. Δεν μπορώ. Δεν αισθάνομαι τίποτα!
Πίνω μέχρι θανάτου.
Δεν με νοιάζει τι μου λες! Μ' ακούς;
Νομίζεις πως χώρισα μόνο και μόνο για να παρατήσω τη μαμά σου;
Ήθελα να απαλλαγώ κι από σένα.
Δεν σε ήθελα όταν γεννήθηκες, δεν σε θέλω ούτε και τώρα.
Μόλις βγεις από αυτό το αμάξι, θα βγεις και από τη ζωή μου.
Σαν να μην υπήρξες ποτέ.
Θέλω να ξέρεις πόσο σκάρτος άντρας είμαι.
Ένα γουρούνι. Δεν το είχες καταλάβει;
- Όχι, δεν είσαι. - Πάψε να αντιλέγεις!
- Είμαι γουρούνι! - Όχι, είσαι ο μπαμπάς μου.
- Δες το πουλί. - Πού;
Το ράμφος του.
- Είναι ματωμένο... - Επειδή το σκότωσα.
Έβαλα ποντικοφάρμακο στο φαΐ του.
Έπεσε από την κούρνια του, τρεμούλιασε, έφτυσε λίγο αίμα και ψόφησε.
Σκότωσα το πουλί σου.
Ξέκανα το πουλί σου. Το ξεπάστρεψα!
Γεια σου, Γιάκομπ. Ο Τόμας είμαι.
Βολεύει να περάσω σε καμμιά ώρα να αφήσω τα κλειδιά;
Έξω, μπροστά στον προθάλαμο;
Εντάξει. Γεια.
Γεια!
Δώσ' μου ένα φιλί, φίλε μου.
- Νόμισα πως είσαι απασχολημένος. - Είμαι.
- Πήγαινα να κάνω ανταύγειες. - Έμπα μέσα.
Ξέρω τι θέλεις.
- Πού πάμε; - Μια βόλτα.
Συναρπαστικό...
- Τον πήγες στο σχολείο; - Ναι.
Λυπήθηκε για το πουλί;
- Όχι. - Καλό αυτό.
Άκου, θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Τί σήμαινα εγώ για σένα;
- Γιατί ρωτάς; - Θέλω να ξέρω.
Δεν είμαι σίγουρη τι να σου απαντήσω.
- Κάτι θα σήμαινα, έτσι δεν είναι; - Ναι.
Πες μου, λοιπόν.
Χάρη σε σένα, δεν νοιώθω πια τόσο μόνη.
- Αυτό μόνο. - Ε, δεν είναι και λίγο.
Πώς λες να μας φανεί η Νέα Υόρκη;
Δεν ξέρω...
Αναρωτιέμαι πού θα πηγαίνω για ψώνια. Εσύ τί λες;
Πρέπει να πάρεις κάτι στον Εμίλ. Έχεις σκεφτεί τί;
Είπε κάτι; Τον ρώτησες τί θα ήθελε;
- Όχι... - Δεν τον ρώτησες;
Καλά θα κάνεις να τον ρωτήσεις.
Ναι, θα το κάνω.
Σάρα, άκουσέ με...
Άκου.
- Σ' ακούω. - Θέλω να δώσεις προσοχή.
Δεν αντέχω άλλο πια.
- Τί δεν αντέχεις; - Τα πάντα.
- Εννοείς και μένα; - Ναι.
- Το εννοώ. - Σε βασανίζει κάτι;
Δεν μιλάς ποτέ, δεν μοιράζεσαι ποτέ τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου.
Μέχρις εδώ ήταν, έχουμε τελειώσει οι δυο μας.
- Δεν θέλω ν' ακούσω. - Σε θέλω δυνατή.
Δεν συμφωνήσαμε έτσι, εσύ θα έπρεπε να με φροντίζεις.
- Κι εμένα ποιός; - Πάνε σε θεραπευτή ή σε πόρνη.
Κι αν έχω την ανάγκη να με ακούσεις; Να ακούσεις εσύ εμένα;
Φταίει που αφήνεις τον μικρό σ' εκείνη τη σκύλα;
Δεν έχει σημασία αν εκείνη είναι εντάξει ή όχι.
Η μάνα έχει πάντα το πλεονέκτημα. Τα δικαστήρια την δικαιώνουν.
- Κάνει ό,τι μπορεί για να... - Δεν πρόκειται γι' αυτό, σου λέω.
Δεν θα πάμε στη Νέα Υόρκη.
Τότε, πού θα πάμε;
Μόνος μου θα πάω.
Κι εγώ; Τί θ' απογίνω εγώ;
- Δεν με απασχολεί. - Δώσ' μου μια τελευταία ευκαιρία.
Υπόσχομαι να είμαι πιο καλή.
- Λυπάμαι αν σε πλήγωσα... - Πολύ αργά πια.
- Πες μου τι θέλεις και θα το αλλάξω. - Πολύ αργά πια. Έχουμε τελειώσει.
Άλλαξα για χάρη σου. Ξέρω πως δεν είμαι τέλεια.
Σε έχω ανάγκη, για να γίνω καλύτερη.
Πες μου τι θέλεις να αλλάξω και θα το κάνω.
Είσαι τα πάντα για μένα.
Δεν θα τα καταφέρω χωρίς εσένα.
Σε παρακαλώ, δώσε μου μία ακόμη ευκαιρία.
Εσύ κι εγώ δεν θα είμαστε μαζί ποτέ ξανά .
Είσαι ένας γαμημένος δειλός!
Ένας ανίκανος παλιόγερος.
Με το μικρότερο πουλί στον κόσμο.
Νόμιζες πως μετρούσε για μένα;
Νόμιζες πως το ήθελα πραγματικά; Είσαι ένα ξοφλημένος.
Είχα εκατοντάδες εραστές, πολύ καλύτερους από σένα.
Άκου να σου πω, δεν θα μου ξεφύγεις έτσι εύκολα!
Πήδα με...
Πήδηξέ με!
- Μην κλείσεις... - Το κολυμβητήριο παρουσίασε διαρροές, ξέρεις.
- Μπες μέσα. - Έχεις τα κλειδιά;
Περίμενε ένα λεπτό...
Εμπρός;
Πάνε με σ' ένα ΜακΝτόναλντς, πεινάω. Αυτό το τηλέφωνο είναι για πέταμα.
- Γεια. - Γεια σου, Γιάκομπ.
Δεν θες να πας μέσα, να τους αποχαιρετήσεις;
Όχι, εσένα θέλω να αποχαιρετήσω.
- Παράξενο, δεν βρίσκουμε τη διαρροή. - Δεν είναι δικό μου το πρόβλημα.
- Εσύ έκανες τα σχέδια. - Δεν είναι δουλειά μου η τρύπα.
- Γιατί παραιτήθηκες; - Νέες προοπτικές.
Είχες προβλήματα με κανέναν;
Με ποιόν θα μπορούσα να έχω;
- Έχω ανάγκη ν' αλλάξω κλίμα. - Σωστά, σε καταλαβαίνω.
- Το σκέφτεσαι και συ; - Να σκεφτώ τί;
Τί να σκεφτώ;
- Πώς είσαι; Νευρικός μου φαίνεσαι. - Μια χαρά είμαι.
- Ηρέμησε. - Ήρεμος είμαι. Τί να σκεφτώ;
- Να κάνεις νέα αρχή, νέα οικογένεια; - Όχι, γιατί θα 'πρεπε;
Δεν ξέρω, σκέφτηκα μήπως έχεις γνωρίσει καμμία.
- Τί θα γίνει στη Νέα Υόρκη; - Τίποτα ελπίζω.
Τί είναι αυτό;
- Αηδιαστικό! - Άφησέ το, είναι το πουλί του Εμίλ.
Σωστά... Θα 'πρεπε να ακολουθήσω το παράδειγμά σου.
Μόνο που φοβάμαι να το κάνω.
Έχω και το σπίτι και το εξοχικό στο κεφάλι μου.
Μακάρι να έβρισκα κάτι που να μ' έκανε να νοιώθω ζωντανός.
Να ρίχνω σκατά σκύλου μέσα σ' αμάξια, ή να σκουντάω τυφλούς να πέσουν χάμω.
Είμαι σαν πουλί σε κλουβί. Κουτσουλάω, για να δείξω πως είμαι ζωντανός.
Ίσως πεθαίνω, ίσως γερνάω. Ή μήπως είναι το ίδιο;
Μισώ αυτή τη ζωή. Γεννιέσαι και πεθαίνεις, ο ήλιος ανατέλλει και δύει...
Γυρνάς στο σπίτι σου και έρχεται η ώρα να ξυπνήσεις ξανά. Η ζωή είναι δίχως νόημα.
- Δεν συμφωνείς; - Δεν ξέρω.
Έτσι είναι, τίποτα δεν ξέρουμε.
Παραπατάμε στο σκοτάδι και δεν βρίσκουμε τίποτα.
Ίσως η αυτοκτονία να είναι η απάντηση.
Πτώση στο κενό, πνιγμός στη θάλασσα, κατάποση δηλητηρίου, απαγχονισμός,
μια πλαστική σακκούλα στο κεφάλι...
Μόνο που το δηλητήριο είναι απαίσιο, το κράσπεδο είναι τραχύ
και η θάλασσα κρύα. Έτσι καθόμαστε στ' αυγά μας.
- Με μόνο κέρδος τα γηρατειά. - Ποιός θα με φροντίσει, λοιπόν;
Η γυναίκα μου;
Δεν αγάπησα καμμία τόσο, ώστε θα θέλει να με φροντίσει.
Όπως εσύ, για παράδειγμα.
Θα μπορούσα να σου παρασταθώ, αλλά δεν το προσπάθησα ποτέ.
Σκατά, ξέχασα το πορτοφόλι μου...
Μπορείς να πληρώσεις;
Ωραία, ευχαριστώ.
Πεινάω σαν λύκος.
- Τί θα πάρετε, παρακαλώ; - Σάντουϊτς με κοτόπουλο.
- Και χυμό πορτοκάλι. - Κοτομπουκιές;
- Κοτόπουλο-Μακ... - Θα πάρω μόνο χυμό.
- Θέλετε κάτι ακόμα; - Θέλω ένα Μεγάλο-Μακ.
Ένα διπλό μπέργκερ με τυρί, πολλές πατάτες,
τέσσερα με κοτομπουκιές και ένα μιλκσέικ βανίλλια.
- Θέλετε κάτι άλλο; - Μακ-ευχαριστίες!
Η παραγγελία σας είναι έτοιμη για παραλαβή από το επόμενο γκισέ.
Ευχαριστώ.
Μεγαλείο...
Ο χυμός σου. Το μιλκσέικ μου.
Δώσ' το στον Εμίλ, τρελλαίνεται για τέτοια.
- Και συ πώς το ξέρεις; - Αρέσουν σ' όλα τα παιδιά.
Μην μου λες τι αρέσει στον Εμίλ.
- Γιατί θύμωσες. - Δεν θύμωσα.
Απλώς μην μου λες τι του αρέσει.
Είμαι ακόμα ο πατέρας του, όπως και να το κάνουμε.
Μου ζητάς να απολογηθώ;
Επειδή σ' απογοήτευσα όταν είχες πρόβλημα με το αλκοόλ;
Έλα τώρα, παραδέξου το, θύμωσες.
Επειδή σήμαινα αρκετά για σένα, γιαυτό σε απογοήτευσα.
- Πες κάτι. - Θέλω μόνο να σου πω ''αντίο''.
Σε παράτησα όταν με χρειαζόσουν. Ήμουν καθήκι.
Πες μου ότι με θεωρείς φίλο σου, πες μου ότι θα σου λείψω.
Πες κάτι!
Μου 'φυγε η όρεξη.
Θα φάω στη δουλειά.
- Τα λέμε. - Ελπίζω όχι.
Αντίο.
Χαιρέτησέ μου την Άννα.
Παλιομαλάκα... Γιατί δεν είπες τίποτα;
- Τί να πω; - Μην κάνεις τον βλάκα.
Ότι ξέρεις πως τα έφτιαξα με την Άννα.
Γιατί δεν θυμώνεις; Έχεις κάθε δικαίωμα να θυμώσεις.
Δεν ήξερα πως κάτι υπήρχε ακόμα μεταξύ σας. Σου ορκίζομαι.
- Ποιούς εννοείς; - Ανάμεσα σε σένα και την Άννα.
Δεν βρισκόμαστε όταν ο Εμίλ είναι εκεί.
Μόνο όταν πηγαίνει και μένει σε σένα.
Εγώ λέω ότι πάω για γκολφ, όχι ότι τη νοιάζει τη γυναίκα μου.
Συγχώρεσέ με.
- Χάρη μου έκανες. - Τί εννοείς;
Χαίρομαι που τα έφτιαξε με κάποιον και δεν θα είναι μόνη.
- Μην νοιώθεις ένοχος. - Μου αρέσει η ειλικρίνειά της...
- Μην με κάνεις κοινωνό των δηλώσεών της. - Δεν εννοούσα αυτό.
- Μιλάει για... - Τέρμα οι δικαιολογίες και οι κουβέντες.
Σταμάτα να δικαιολογείσαι. Χάρη μου κάνατε. Και οι δυο σας.
Ξεφορτώθηκα τον καλύτερό μου φίλο και τη σύζυγό μου με μιας. Ευχαριστώ, Γιάκομπ.
Άννα, έχω κάτι να σου πω...
Θέλω...
...να σου μιλήσω, Άννα.
Θέλω απλώς να ξέρεις...
- Έφτασε στο σχολείο στην ώρα του; - Ναι.
Του έδωσες το κολατσιό του;
- Του το 'δωσες; - Όχι.
Πω, πω, λάσπες...
Θα του λείψεις. Επειδή θα χάσεις στο δικαστήριο.
- Ίσως δεν χάσω. - Θα είσαι στη Νέα Υόρκη.
- ''Ασταθές περιβάλλον''. - Ενώ το δικό σου, ε;
Ξέρω γιατί πέρασες να με πάρεις. Για να κάνεις καλή εντύπωση.
Δεν το κάνω γι' αυτό.
Θέλω να σου ζητήσω να με συγχωρέσεις. Για όλα.
Τί άλλο έκανες, από το να με απατάς και να καταστρέφεις την οικογένεια;
- Θα μπορούσες να με συγχωρέσεις; - Όχι.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να με συγχωρέσεις;
Αν μιλάς σοβαρά, παραχώρησέ μου την αποκλειστική επιμέλεια του Εμίλ.
Μόνον αυτός μου απέμεινε.
Χωρίς αυτόν είμαι ένα τίποτα. Και ήμουν κάποια, κάποτε.
Μόνο που με κατέστρεψες όταν έφυγες.
Δεν έφυγα, εσύ με πέταξες έξω με τις κλωτσιές. Αλλά μάλλον το ξέχασες.
Το θυμάσαι; Ήταν το τραγούδι μας...
- Πόσο κοινότοποι ήμασταν... - Όχι. Και τα μάτια σου ήταν πανέμορφα.
Τί χρώμα είχαν;
- Δεν θυμάμαι. - Δεν με κοιτούσες ποτέ στα μάτια.
Δεν ήταν επειδή ντρεπόμουν.
Δεν ήθελα να δεις τη χαρά μου.
Χαιρόμουν που ήμουν άπιστος. Εσύ να μου ανήκεις, ενώ εγώ όχι.
- Χαιρόμουν που ήσουν άπιστος. - Αλήθεια;
Σήμαινε πως ήσουν βάρος και σε άλλες επίσης.
Ήξερα πως κάποτε θα τιμωρηθείς, γιαυτό και σ' εγκατέλειψα.
Χαιρόσουν να κυλιέσαι στο βούρκο.
Γιαυτό δεν το έκανες; Γιαυτό και πήρες πόδι.
Έκανες ποτέ σου έρωτα;
Έκανες; Ένοιωσες κοντά σε άλλον, ακαταμάχητος και ευτυχισμένος;
Ίσως...
Με ποιά γυναίκα;
- Δεν θυμάμαι. - Μα και βέβαια έκανες. Ποιά ήταν;
- Δεν έκανα... - Δεν είναι λόγος για να ντρέπεσαι.
Δεν θυμάμαι. Βούλωσ' το τώρα.
- Ο Εμίλ με ρώτησε κάτι. - Τί;
- "Θα ξαναδώ ποτέ τον μπαμπά;" - Ξέρει ότι θα χρειαστεί κάποιος χρόνος.
Ίσως πει: "Τί να κάνει τάχα ο μπαμπάς τώρα; Λες να τρώει φράουλες, όπως εμείς;"
- Θα ήθελε να μας ξαναδεί μαζί. - Πάντα αυτό θέλουν τα παιδιά.
Φτάσαμε, ώρα για το διαζύγιο.
Συνέχισε να οδηγείς!
- Θα αργήσουμε. - Δεν με νοιάζει, συνέχισε!
- Συνέχισε να οδηγείς! - Μας περιμένουν!
- Είσαι μεγάλος μπελάς. - Οδήγα!
Δεν με νοιάζει αν αργήσουμε. 'Ετσι κι αλλιώς, δεν φεύγεις σήμερα.
Πάλαιψα τόσο σκληρά για να κρατήσω την οικογένεια ενωμένη.
Πιστεύω πως αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να είμαστε μαζί ευτυχισμένοι.
Με κανέναν δεν ένοιωσα έτσι.
Το αίσθημα τού να ανήκεις. Σκεφτόμασταν με τον ίδιο τρόπο.
Είχαμε ένα σωρό καλές στιγμές.
Και το κυριότερο, είχαμε καταφέρει να είμαστε ευτυχισμένοι, δεν ήμασταν;
Δεν ήμασταν ευτυχισμένοι έστω μερικές φορές;
Τί λες, δεν ήμασταν;
Ήμουν ευτυχισμένη όταν πήγες να μου στρίψεις το λαρύγγι.
Δεν είχα ξανανοιώσει πώς είναι να πνίγεσαι.
Πώς είναι να μην μπορείς να ανασάνεις κάνοντας σεξ.
Ήθελα να υποκύπτω στη δύναμή σου.
Κάποιες φορές με κλωτσούσες κιόλας.
- Ικέτευα: "Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!" - Άννα!
- Με έφτυνες. Μ' αποκαλούσες σκύλα. - Δεν θέλω ν' ακούσω.
Έκλαιγα από χαρά.
Λάτρευα να κυκλοφορώ με τα σημάδια σου στο κορμί μου.
Ήξερα πως είμαι αποκλειστικά δική σου
κι ότι οι ερωμένες σου δεν έπαιρναν τόσο πολλά.
Δεν είναι αλήθεια.
Κακομεταχειρίστηκα πολλές γυναίκες. Όλες τους το ήθελαν.
Σ' αγαπώ.
Ποιόν άλλον αγαπάς;
Ή μόνο τους πηδάς;
- Σταμάτα, θα ξεράσω... - Είναι το πήδημα η μόνη σου προσφορά;
Ας φροντίσουμε τις υποθέσεις μας.
Δεν θα πάρεις τον Εμίλ.
Πρέπει να σου μιλήσω, Άννα.
Τηλεφώνησα στους δικηγόρους.
Τους είπα ότι θα ασκείς αποκλειστικά εσύ την επιμέλειά του. Είσαι ευχαριστημένη;
Εγώ έχω ήδη υπογράψει τα έγγραφα. Μένει να πάμε
και να υπογράψουμε μαζί ό,τι άλλο μάς ζητήσουν.
Θα πάμε να το κάνουμε τώρα αμέσως.
Πάμε να το κάνουμε, εντάξει;
Γιατί κανένας δεν μπορεί
να σε αγγίξει βαθιά;
- Ναι, μπορεί. - Όχι, κανένας. Ποτέ.
Κατά βάθος είσαι τόσο τρυφερός.
Αλλά η πόρτα είναι σφραγισμένη. Γιατί;
Γιατί ένα μέρος του εαυτού σου είναι πάντοτε κρυμμένο;
Θυμήσου όταν η μητέρα σου...
Τηλεφώνησαν από το νοσοκομείο για να πουν ότι της έκαναν εισαγωγή.
Δεν ήξερα ότι ζούσε, δεν μου το είχες πει.
Όταν γεννήθηκε ο Εμίλ, δεν τον πήρες στην αγκαλιά σου. Γιατί;
Δεν ήθελες να αγκαλιάσεις το ίδιο σου το παιδί.
Το θυμάσαι; Γιατί δεν ήθελες;
Σειρά μου να κλάψω;
Πες μου, γιατί πρέπει να κλάψεις;
Δεν νομίζω ότι είσαι ικανός.
Πάμε να υπογράψουμε τα χαρτιά.
Πάμε να το τελειώσουμε.
Γεια σας, λέγομαι Τόμας Έκμαν.
Θα ήθελα να επισκεφτώ τη μητέρα μου, Μαρία Έκμαν, σήμερα το απόγευμα.
Ωραία. Σας ευχαριστώ.
- Κουνήσου! - Πάψε.
- Είπα, πάψε. - Γιατί δεν προχωράς;
Τυφλός είσαι; Δεν βλέπεις ότι έγινε τροχαίο ατύχημα;
- Όχι, δεν το είδα. - Τότε φέρσου όμορφα.
Να μπω μέσα; Κρυώνω.
Κάποιος πήγε να προσπεράσει ένα φορτηγό.
Ο οδηγός έκανε ελιγμό και έπεσε πάνω σ' ένα μικρό κορίτσι.
Θα μπορούσε να είναι εγγονούλα μου.
- Θέλεις μία γουλιά; - Όχι, ευχαριστώ.
Θέλεις μία μέντα;
- Πρέπει να πάω στη δουλειά. - Πού δουλεύεις;
Στο κέντρο της πόλης, στον Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Στις δημόσιες τουαλέτες, κάτω στο υπόγειο.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είμαι ο επιστάτης.
- Είσαι καιρό εκεί; - Αρκετά χρόνια.
- Δεν έχω να σου πω και πολλά. - Γιατί αυτό;
Επειδή ξέρω πως θεωρείς τη δουλειά μου ανούσια.
Και θα βγάλεις το συμπέρασμα ότι και η ζωή μου είναι ανούσια.
- Μόνο που δεν είναι έτσι, πιστεύω. - Ποτέ δεν θα σκεφτόμουν κάτι τέτοιο.
Βλέπεις, δουλεύω εκεί 29 χρόνια.
Πέρασα τα χρόνια της ενήλικης ζωής μου στα αποχωρητήρια.
Οι άνθρωποι πάνε εκεί για να κάνουν κάτι πολύ συνηθισμένο.
Κάτι κοινό για όλα τα ζωντανά πλάσματα πάνω στη γη.
Τους αγαπώ γι' αυτό.
- Που χέζουν; - Δεν χρησιμοποιώ τέτοια γλώσσα.
Είναι μια αναγκαία λειτουργία.
Πραγματικά όμορφη, νομίζω.
Κάθε μέρα, ακούω ανθρώπους
να βγάζουν ήχους ανακούφισης μέσα από τους καμπινέδες.
Με ευχαριστεί να ξέρω ότι ικανοποιήθηκαν.
Ότι μπορούν να βγουν έξω στο φως της ημέρας
και να συνεχίσουν τη φροντίδα των σημαντικών τους υποθέσεων.
Καταλαβαίνεις τί εννοώ;
Κάποτε κατούρησα δίπλα στον Ρίνγκο Σταρ.
Δεν ήξερα ότι θα γινόταν τόσο διάσημος.
Αν το 'ξερα, μπορεί να κατουρούσα πάνω στο παντελόνι του.
Έτσι που λες...
Θεούλη μου, κάτι γίνεται. Ώρα να συρθώ μέχρι τ' αμάξι μου.
Να θυμάσαι πάντα: Η ζωή σου δεν είναι στην τουαλέτα.
απόδοση στα ελληνικά the grey cat